در گیم پاد باور داریم که نقد و بررسی بازیهای ویدئویی بازتابی از تجربه و برداشت منتقدین است. بنابراین امتیازی که در پایان هر نقد مشاهده میکنید، حاصل محاسبهی عددی یا فرمول از پیش تعیینشده نیست، بلکه جمعبندی تجربهی منتقد از تمام جنبههای آن بازی است.
تیم تحریریهی گیم پاد هر نقد را چند مرتبه بررسی و ویرایش میکند تا از صحت اطلاعات، انسجام محتوایی، شفافیت دیدگاه و رعایت انصاف در ارزیابی، اطمینان کامل حاصل گردد. در واقع، تلاش بر این است که تصویری دقیق، منطقی و معتبر از بازیها به نمایش گذاشته شود.
همچنین، لازم است بدانید که هر منتقد دیدگاه شخصی خود را دارد. ممکن است نگاه او با دیگر اعضای تحریریه یا با منتقدان دیگر متفاوت باشد. این تفاوت بخشی از ماهیت پویای نقد است. ما اعتقاد داریم که نقد و سیستم امتیازدهی نباید پایان گفتوگو باشد، بلکه باید آغازی برای بحث و تبادل نظر بین گیمرها و منتقدان باشد.
هر بازی پس از بررسی دقیق از نظر پارامترهایی مانند داستان، طراحی مراحل، گیمپلی، جلوههای بصری، موسیقی، صداگذاری و تأثیرگذاری بر مخاطب، امتیازی از 10 دریافت میکند.
بر اساس امتیاز، بازیها در پنج گروه طبقهبندی میشوند:
تعداد بسیار کمی از بازیها در این دسته قرار میگیرند. آثاری انقلابی که از هر نظر فوقالعاده هستند و هیچ ایراد جدیای نمیتوان به آنها گرفت. عناوینی که استانداردهای جدیدی برای صنعت بازی تعریف میکند و به الگوی بازیهای همسبک خود بَدَل میشوند. انتظار نمیرود که هر سال شاهد چنین آثاری باشیم، اما وقتی منتشر شوند، تأثیر غیرقابلتوصیفی بر گیمرها و سازندگان بازیهای ویدئویی میگذارند.
نزدیکترین گروه به دسته “الماس” که راه رسیدن به کمال را در پیش گرفتهاند، اما برخی ایرادات اندک باعث شده است تا فاصله نسبتاً ناچیزی با “الماسها” داشته باشند. با این حال، این بازیها شانسهای اول دریافت جایزه بهترین بازی در سال انتشار خود هستند و مشکلات آنها کاملاً قابلچشمپوشی است.
در مقایسه با دو سطح بالاتر، نوآوری کمتری در بازیهای این گروه به چشم میخورد. با وجود کاستیهای جدیتر که کمتر قابلچشمپوشی هستند، این بازیها کاملاً سرگرمکننده بوده و تعداد زیادی از گیمرها را راضی خواهند کرد. این آثار ممکن است از فرمولهای عناوین همسبک خود استفاده کنند و تفاوتهای زیادی را رقم نزنند، اما کیفیت بالای آنها در اکثر پارامترها (داستان، گیمپلی و …) به عامل اصلی موفقیتشان تبدیل میشود.
آثار این دسته در برخی بخشها عملکرد خیلی خوبی دارند، اما ضعف در بخشهای دیگر مانع از رسیدنشان به پتانسیل کامل میشود. با اینکه نکات مثبت آنها بیشتر از ایرادهاست، تأثیر منفی این کاستیها در تجربه کلی بازی ملموس است. با این وجود، بیشتر بازیکنان از تجربهی این آثار لذت خواهند برد. لذتی که آنچنان ماندگار نخواهد بود.
بازیهای معمولی که عمدتاً ایدههای خوبی داشته اما در مرحلهی اجرا به خوبی پرداخت نشدهاند. رقابت بین نقاط ضعف و قوت در این بازیها جدی است. به گونهای که نقاط قوت عمدتاً پیروزی شکنندهای خواهند داشت. این آثار ممکن است مخاطبان خاص خود را راضی کنند، به خصوص کسانی که به سبک یا مجموعهی مربوطه علاقهی شخصی دارند، اما برای دیگران چندان قانعکننده نخواهند بود.
در بهترین حالت، با عناوینی روبهرو هستیم که کاستیهای آنها از نکات مثبتشان پیشی گرفته است و تصمیمگیری برای ادامهدادن به بازی را برای گیمر دشوار میکند. در بدترین حالتها، با آثاری مواجهیم که با استانداردهای روز فاصله زیادی دارند، یک عقبگرد کامل به شمار میروند و تجربه آنها مساوی با اتلاف وقت و خودآزاری است.
